Naukowcy twierdzą, że Thwaites trzyma się „lodowca końca świata” paznokciami

Lodowiec Thwaites, zdolny do podniesienia poziomu morza o kilka stóp, eroduje pod wodą, gdy planeta się ociepla. W Badanie Opublikowany w poniedziałek w czasopiśmie Nature Geoscience naukowcy przygotowali mapę historycznego cofania się lodowca, mając nadzieję, że dowiedzą się z jego przeszłości, co lodowiec może zrobić w przyszłości.

Odkryli, że w pewnym momencie w ciągu ostatnich dwóch stuleci podstawa lodowca odsunęła się od dna morskiego, wycofując się w tempie 2,1 km rocznie. To ponad dwukrotnie więcej niż naukowcy zaobserwowali w ciągu ostatniej dekady.

Ten szybki rozkład „prawdopodobnie nastąpił w połowie XX wieku”, powiedział w komunikacie prasowym Alastair Graham, główny autor badania i geofizyk morski z University of South Florida.

Sugeruje to, że thwaites mają zdolność szybkiego wycofania się w przyszłości, gdy przekroczą grzbiet dna morskiego, co pomaga utrzymać je pod kontrolą.

„Thwaites naprawdę trzyma się dzisiaj za paznokcie i powinniśmy spodziewać się dużych zmian w małych skalach czasowych w przyszłości – z roku na rok – gdy lodowiec cofa się za płytkim grzbietem w swoim dnie” – powiedział Robert Larder. geofizyk morski z British Antarctic Survey, jeden ze współautorów badania, powiedział w komunikacie.

Statek badawczy Nathaniel B należący do amerykańskiego projektu Antarktyka, pracujący w pobliżu wschodniego szelfu lodowego Thwaites w 2019 roku.  Pielgrzym z ziemi świętej.

Lodowiec Thwaites, położony na Antarktydzie Zachodniej, jest najszerszy na Ziemi i większy niż stan Floryda. Ale to tylko jedna część pokrywy lodowej Antarktyki Zachodniej, która zawiera wystarczającą ilość lodu, aby podnieść poziom morza nawet o 16 stóp, według NASA.

W miarę nasilania się kryzysu klimatycznego region jest uważnie obserwowany ze względu na jego potencjał do szybkiego topnienia i rozległego niszczenia wybrzeży.

Lodowiec Thwaites od dziesięcioleci niepokoi naukowców. Już w 1973 roku badacze kwestionowali, czy grozi mu zawalenie. Prawie dekadę później odkryli, że – gdy lodowiec ląduje na dnie morza zamiast na suchym lądzie – ciepłe prądy oceaniczne topią lodowiec od dołu, zakłócając go od dołu.

Właśnie to naukowcy rozpoczęli badania Wzywam obszar wokół Thwaites „Słabe podbrzusze pokrywy lodowej Antarktyki Zachodniej”.
Autonomiczna łódź robocza Rona do odzyskiwania pojazdów w jednym z fiordów Półwyspu Antarktycznego podczas wycieczki na lodowiec Thwaites w 2019 roku.

W XXI wieku naukowcy zaczęli dokumentować szybki odwrót Thwaitesa w serii alarmujących badań.

W 2001 roku dane satelitarne wykazały, że pas lądowania cofa się o 0,6 mili (1 kilometr) rocznie. W 2020 roku naukowcy znaleźli na to dowody Ciepła woda faktycznie płynęła Cała podstawa lodowca topnieje od dołu do góry.
Największa na świecie pokrywa lodowa zapada się szybciej niż wcześniej sądzono, jak pokazują zdjęcia satelitarne
Następnie w 2021 r. badania wykazały, że szelf lodowy Thwaites pomaga stabilizować lodowiec i zapobiega swobodnemu przepływowi lodu do oceanu. Rozkłada się w ciągu pięciu lat.

„Z danych satelitarnych widzimy te duże pęknięcia rozchodzące się po powierzchni pokrywy lodowej, zasadniczo osłabiające strukturę lodu; to jest jak pęknięcie przedniej szyby” – powiedział Peter Davies, oceanograf z British Antarctic Survey. CNN w 2021 roku. „Powoli rozprzestrzenia się po pokrywie lodowej i ostatecznie rozpada się na różne kawałki”.

READ  Biden ogłasza dodatkową pomoc w wysokości 800 milionów dolarów, Finlandia może dołączyć do NATO w ciągu kilku tygodni

Poniedziałkowe odkrycia sugerują, że thwaites są w stanie wycofywać się znacznie szybciej niż ostatnio sądzono, zgodnie z komunikatem prasowym, dokumentującym 20-godzinną misję w ekstremalnych warunkach, które odwzorowały podwodny region.

Graham powiedział, że badania są „naprawdę raz w życiu”, ale zespół ma nadzieję, że wkrótce zbierze próbki z dna oceanu, aby móc określić, kiedy nastąpiły wcześniejsze gwałtowne wycofania. Pomoże to naukowcom przewidzieć przyszłe zmiany w „lodowcach zagłady”, co do których naukowcy wcześniej myśleli, że będą powoli ulegać zmianom – coś, co Graham powiedział, że badanie odrzuca.

„Mały kopniak w thwaites może doprowadzić do dużej reakcji” – powiedział Graham.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.