Kai Havertz i Christian Pulisic dają Chelsea zdrową przewagę nad Lille | Liga Mistrzów

Patrząc na pozytywy z wielkiej rozmowy selekcyjnej Thomasa Tuchela, przynajmniej Romelu Lukaku lepiej rozumie, jak Chelsea aspiruj do gry teraz.

Był to elastyczny i sprytny występ mistrzów Europy, którzy doskonale funkcjonowali z zagadką za 97,5 miliona funtów, obserwowaną z ławki przez całe 90 minut, i na podstawie tych dowodów można wybaczyć Lukaku, że zastanawia się, czy jego nowa zmniejszona rola jest tutaj zostawać.

W końcu nie ma powodu, by Tuchel sprowadził Belga z powrotem, gdy Chelsea zmierzy się z Liverpoolem w niedzielnym finale Pucharu Carabao. To może być dalsze upokorzenie dla Lukaku po tym wygodnym zwycięstwie przeciwko Lille.

Chelsea była znacznie bardziej skuteczna z Kaiem Havertzem, który oferował ruch, mobilność i nacięcie z przodu, a także mocno trzymają się tego remisu w ostatnich 16 meczach po tym, jak imponujący Christian Pulisic dał im prowadzenie 2:0, aby w przyszłym miesiącu wygrać z Francją. Być może Lukaku już knuje drogę powrotną do Internazionale.

Coraz większe poczucie jest takie, że czysta przerwa byłaby odpowiednia dla wszystkich stron. „Wygląd zmęczenia” tak Tuchel wyjaśnił swoją decyzję o porzuceniu podpisywania rekordów Chelsea, ale nikt tego nie kupował. Jak zawsze dowody były na boisku.

Lukaku zdobył zaledwie siedem dotknięć przeciwko Crystal Palace w swoim poprzednim występie, najmniej zarejestrowany przez jakiegokolwiek gracza Premier League w ciągu 90 minut od czasu, gdy Opta zaczęła śledzić w 2003 roku. Liczba takiej anonimowości ułatwiła Tuchelowi, który wydawał się być na dobrej drodze coś, wybierając pierwszą trójkę, która dawała jego tempo boczne, podstęp i nieprzewidywalność w ostatniej trzeciej.

Była to jednak kontrowersyjna decyzja, którą Tuchel musiał odejść. Chelsea ostatnio potknęła się, a ich wyzwanie tytułowe zakończyło się w ponurym okresie zimowym, a kontuzje zebrały swoje żniwo. Kolejny dramat nigdy nie był odległy i chociaż przed rozpoczęciem meczu był miły moment – ​​kontuzjowane trio Ben Chilwell, Callum Hudson-Odoi i Reece James paradowali po boisku z najnowszym trofeum klubu – aplauz publiczności towarzyszył świadomość, że ten sezon nie będzie definiowany przez chwałę Klubowego Pucharu Świata.

READ  Dziennikarz Sinan Aygul został zaatakowany za zgłaszanie zarzutów nadużyć w gminie Tatwan.

To było ważniejsze niż Abu Zabi i wyglądało na to, że Chelsea wiedziała o tym wcześnie. Pulisic poprowadził mecz do Lille kilkoma wijącymi się seriami, a pierwsza bramka powinna była padać w ciągu czterech minut. Havertz jakimś cudem odwrócił dośrodkowanie Césara Azpilicuety z bliskiej odległości.

Czy Lukaku strzeliłby gola? Prawdopodobnie. Chodzi jednak o to, że Chelsea jest znacznie bardziej płynna, ponieważ Havertz działa jako fałszywa dziewiątka. Jego pełen wdzięku ruch zaniepokoił Svena Botmana i José Fonte, środkowych obrońców Lille, i szybko odrzucił wczesną piłkę za sobą, przesuwając się do środka, zanim po siedmiu minutach obronił znakomitą interwencję Léo Jardima.

Kai Havertz strzela głową, pokonując bramkarza Lille, Léo Jardima. Zdjęcie: Glyn Kirk / AFP / Getty Images

Jedenaste w Ligue 1, Lille wkrótce pękło. Hakim Ziyech podbił piłkę z rzutu rożnego z lewej strony, a Havertz sprawił, że wyglądało to na łatwe w środku, wybijając się nieoznaczonym strzałem, posyłając odbijającą główkę poza Jardim.

Tuchel miał swoją rewindykację. Przez pewien czas, kiedy pomocnikami kontrolowali N’Golo Kanté i Mateo Kovacic, ruch był jednokierunkowy. Marcos Alonso był blisko z woleja. Pulisic biegł dalej. Havertz unosił się groźnie.

Ostrożnie jednak do konkursu przystąpiła Lille. Tuchel zirytował się, rycząc, gdy Ziyech zmarnował okazję do strzału. Chelsea popełniała zbyt wiele błędów, a Lille nabierało pewności siebie. Jonathan Bamba i Jonathan David wyglądali niebezpiecznie, a Chelsea, która przeżyła kilka potyczek w ich okolicy, odetchnęła z ulgą, gdy Antonio Rüdiger prawie pociął krzyż Renato Sanchesa obok Douarda Mendy’ego.

Lille miał nadzieję po przerwie. Azpilicueta ciężko pracował, aby powstrzymać Bambę, a Chelsea zaczęła się wycofywać. Zbyt wiele kontrataków kończyło się fiaskiem, a obawy o Tuchel wzrosły, gdy Kovacic ustąpił miejsca Rubenowi Loftusowi-Cheekowi, zanim pokuśtykał w tunelu.

Chelsea się wahała. Alonso zablokował z woleja Zeki Celik, a Havertz oddał strzał, ale gra stała się zacięta i Tuchel został zmuszony do kolejnej korekty, gdy Ziyech upadł z problemem kostki tuż przed godziną.

READ  Alper Gezeravcı, pierwszy turecki astronauta, znajduje się na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej

To jednak pozwoliło Tuchelowi odzyskać kontrolę. Zdecydował się na Saúla Ñígueza zamiast innego napastnika, a więcej ciał w środku oznaczało szansę na uwolnienie Kante, który z zadowoleniem przyjął jego nową rolę, gasząc optymizm Lille’a biegiem, który doprowadził do drugiego gola Chelsea.

The Fiver: zarejestruj się i otrzymuj nasz codzienny e-mail piłkarski.

Przypływ pojawił się znikąd. Nagle, po bezcelowym ataku Lille załamał się, Kanté przedzierał się środkiem i niósł Chelsea na boisku. Nikt nie mógł za nim nadążyć, a pod koniec serii była jakość, ważone podanie pomocnika posłało Pulisica, który zdobył gola pięknym uderzeniem.

Był to zasłużony gol dla Pulisica, a Chelsea mogła się zrelaksować. Andreas Christensen, Thiago Silva i Rüdiger byli zdeterminowani, aby chronić czyste konto, a wprowadzenie Hatema Ben Arfy nie wystarczyło Lille, chociaż przynajmniej były skrzydłowy Newcastle wszedł na boisko. Kiedy Timo Werner został wysłany przed nim, tego samego nie można było powiedzieć o Lukaku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *